Piękny cytat, niestety nie mój. Pochodzi ze wspaniałego bloga Julii Izmalkowej My Flirt with Reality. Uwielbiam. Czytam z zapartym tchem. Oby więcej takich miejsc było w internecie. Oby! Mało tekstów czytanych w sieci porusza coś w głębi, przekreca, ściska, a czasem wywraca coś na wierzch. Polecam wszystkim z całego serca.

Artykuł trochę po czasie – 1 rocznica minęła bowiem w czerwcu, mamy zaś koniec sierpnia. Bardzo, bardzo dużo działo się przez ten cały czas i dzieje się do dziś, nie miałam więc zbyt wiele czasu na zaglądanie przez ramię, wspomnienia i sentymenty. Ale data jest. Należę do osób, które uważają, że nawet drobne sukcesy są warte zauważenia, a szampan powinien być najczęściej pitym alkoholem – życie powinno być nasycone bąbelkami. Im więcej, tym lepiej.

Co się działo przez te 365 dni?

Z pewnością dużo zyskałam i dużo straciłam.

Jaki jest tego bilans?

Tzn. jeden état rzuciłam ja, jeden etat rzucił mój narzeczony. Ja w czerwcu, on w lipcu. Już od roku nie czekamy 10 na bezpieczną wypłatę, za którą nam przyjdzie żyć do kolejnej. Przestaliśmy jeździć do pracy i wstawać codziennie o tej samej godzinie. Przestaliśmy stać w korkach. To było na wakacje – wynajmowaliśmy piękną kawalerkę na 10 piętrze, z 30 metrowym tarasem, na którym siedzieliśmy całe dnie, z komputerami na kolanach. Wspominam z ogromną dawką serdeczności ; )

W grudniu założył firmę mój narzeczony, w czerwcu założyłam ja. Powód prosty – dwa Zusy, dwa ubezpieczenia zdrowotne. Pozbyliśmy się więc etatów, zyskaliśmy 1200 zł rachunków (zus + księgowość), nie licząc dochodowych i vatów, które są zmienne. Pierwszy raz w życiu mam Zus! Nawet jako kierownik projektu nie byłam zatrudniona na umowę o pracę – po całym życiu na tzw. śmieciówkach czuję się całkiem nieźle 🙂

W grudniu wyprowadziliśmy się z wynajmowanej kawalerki, aby wyprowadzić się na miesiąc, do rodziców mojego partnera. Potem, w styczniu, mieszkaliśmy 2 tygodnie w Bangkoku, a potem 3 miesiące na wyspie Koh Phanghan, a następnie 2 miesiące na malezyjskiej wyspie Langkawi. Teraz znów mieszkamy w Polsce, ale muszę Wam zdradzić, że już niedługo to się zmieni!

Kiedy w październiku 2015 zatrudniłam się do ostatniej firmy na etacie, powiedziałam mojemu przełożonemu, że marzę o pracy zdalnej, dzięki której mogłabym podróżować po świecie, pracować w domu i być wolnym człowiekiem. Cieszę się, że tak błyskawicznie udało mi się to zrealizować – już w maju porzuciłam tą pracę, by w styczniu następnego roku wyjechać w świat. Wdzięczność i pozytywne flow trzyma się mnie do dziś!

Tak! A zyskałam kilkudziesięciu fantastycznych klientów i partnerów, z którymi uwielbiam na co dzień pracować. Oczywiście, nie wszystkie współprace takie były – raz zostałam oszukana (na 150 zł), a raz na moją wycenę, właściciel dużej wrocławskiej agencji seo, polecił mi kupić sobie wibrator! Było mnóstwo propozycji darmowej pracy przez wiele miesięcy. Jest trochę wspomnień. Ale zdecydowanie najwięcej tych pozytywnych, bo moi klienci to wspaniali ludzie 😉

Przez ten rok jestem lepszym copywriterem. Nauczyłam się robić strony internetowe (taką jak ta!), poznałam trochę grafiki (logo też moje), skutecznie rozwinęłam mój e-mail marketing, robię kampanię Adwords i całkiem nieźle pozycjonuje już strony. Nauczyłam się bardzo dużo o marketingu w internecie! Do tego już niedługo rusza mój pełnoetatowy blog na osobnej domenie i mój własny sklep internetowy, z produktem, który zaprojektowałam całkowicie od podstaw. Ponadto jestem właśnie w trakcie zatrudniania pierwszego pracownika. W skrócie: dzieje się! ? Trzymajcie kciuki!

Czy w takim razie polecam pracę na etacie na własny rachunek?

I tak i nie ?

Wszystko zależy od konkretnej osoby i jej możliwości.

Kiedy sam jesteś sobie sterem i okrętem, musisz być mega zaangażowany, pracowity, odporny psychicznie, proaktywny we wszystkim co robisz – jeśli jesteś z reguły leniwy, dużo rzeczy robisz po najniższej linii oporu, nie potrafisz wyznaczać sobie celów i zadań, chcesz liczyć na innych, szybko się zniechęcasz, to raczej to nie jest dla Ciebie.

Etat to bezpieczeństwo i wspaniały spokój ducha, kiedy wychodzisz z firmy o 16. Kiedy masz własną firmę, nigdy już tak nie będzie. To ryzyko. U mnie tym większe, że oboje z partnerem działamy pod jednym sztandarem – w razie porażki nie dysponujemy etatem, który nas poratuje. Ryzyko jest zawsze!

Jeśli jednak masz pomysł, plan, dobre chęci – spróbuj. Nawet jeśli się nie powiedzie, świat się nie zawali. Na pewno zdobędziesz cenną lekcję. A w życiu przecież chodzi o doświadczenia. Próbuj! Lepsze to niż stać w miejscu i narzekać, jak w tym naszym kraju jest źle, jak wszyscy po znajomości, jak podatki itd. Wszystko w Twoich rękach! 😉